RomeReisGids

Piazza Navona

Niet ver van het Pantheon ligt een van de mooiste pleinen van Rome. De Piazza Navona, die beschikt over wel drie fonteinen, waar de Piazza dan ook bekend om staat. Het is een prachtige plek met weinig verkeer maar veel mensen.

Oorspronkelijk was de Piazza Navona een een atletiekstadion, dat gebouwd werd in de periode van 82 n.C. tot 86 n.C., in opdracht van keizer Domitianus. Dit stadion heette het Circus Agonalis, waar atletische oefeningen en hippische spelen gehouden werden. Het stadion bood plaats aan 30.000 bezoekers. Later verviel het tot een ruïne, maar werd al snel weer gebruikt als marktplein voor een kerstmarkt welke nog steeds elk jaar wordt gehouden op het plein. In de middeleeuwen werden op de plaatsen van de tribunes huizen gebouwd. Er werden nog wel af en toe gevechten tussen ridders georganiseerd. Dit gebeurde tot in de 15e eeuw, daarna kwam het plein in de praktijk onder beheer van de christelijke elite. Paus Innocentius X heeft er toen voor gezorgd dat het plein onder water gezet kon worden. Dit werd het ‘lo spectacolo del lago’ genoemd. Maar omdat het water van het meer voor veel ziektes zorgde werd het plein bestraat in 1871. Toen werden ook de fonteinen gebouwd.

Op het plein zijn drie fonteinen te vinden. De belangrijkste fontein, welke ook meteen de aandacht trekt dankzij de enorme obilisk, is de Fontana dei Quattro Fiumi, de Vierstromenfontein. De fontein staat in het midden van het plein en is ontworpen door Bernini in opdracht van de toenmalige paus Innocentius X. De bouw begon in 1648 en was al voltooid in 1651.

De fontein heeft zijn naam te danken aan de beelden waarover het beschikt. Die stellen namelijk vier belangrijke wereldrivieren voor. De eerste is de Ganges uit Azië, die wordt verbeeld door een riviergod die een boom in de handen heeft en deze gebruikt als roeispaan. De Donau uit Europa wordt afgebeeld met een sterk renpaard. De Rio de la Plata wordt aangegeven door een riviergod met gouden muntstukken. Dit staat voor de rijke bronnen uit die streek. Het laatste figuur is een boomgod, welke staat voor de Nijl, deze heeft een doek over zijn hoofd als symbool van de onontdekte rijkdommen in Egypte. Ook zijn een leeuw en een palmboom te zien. De Vierstromen fontein staat net als veel andere bouwwerken uit de barokperiode symbool voor de het verspreiden van het katholieke geloof over de wereld. Maar wat meteen opvalt is natuurlijk de torenhoge Egyptische oblilisk, gemaakt van rood graniet. Uit de inscripties in hiërogliefen blijkt deze in het jaar 81 n.C. gemaakt is voor de Romeinse keizer Domitianus. Paus Innocentius X besloot de intussen omgevallen en gebroken obelisk te hergebruiken. Bovenop de obilisk is het wapensymbool van paus Innocentius X te zien; een duif met olijftak. Het kunstwerk is verder nog versierd met verschillende dieren, zoals een slang, twee dolfijnen en een armadillo.

Aan de weerszijden van de Fontana dei Quattro Fiumi vind je de andere twee fonteinen, de Fontana del Moro en de Fontana del Nettuno. De Fonana del Moro is in 1576 gemaakt door Giacomo della Porta, maar later aangepast door Bernini. In de eerste versie van de fontein stonden er alleen maar twee dolfijnen en een schelp in. In 1654 plaatste Bernini beelden van Moren en zeegoden in het waterbassin. De Fontana del Nuttuno is ook een ontwerp van Giacomo della Porta. In de fontein is het gevecht tussen Neptunus en een octopus, nimfen en zeepaarden afgebeeld. Deze fontein werd 1878 voltooid.

De grootste rivaal van Bernini was Borromini. Er is bestaan verschillende anekdotes voor dat Bernini deze rivaliteit heeft verwerkt in zijn bouwwerken. Zoals de doek over het hoofd van de persoon die de Nijl vertegenwoordigt, dit zou Bernini hebben gedaan zodat de figuur de Saint-Agnese, die gemaakt was door zijn rivaal Borromini niet hoefde te zien, omdat deze zo lelijk was.
Verder heeft het beeld van de Rio della Plata zijn hand omhoog naar de Saint Agnese opgeheven. Het gerucht ging dat Bernini dat had gedaan omdat hij vond dat de kerk zo bouwvallig was gebouwd door Borromini, dat zijn beeld de kerk moest tegenhouden. Maar dit blijven slechts anekdotes, want deze beide legendes worden tenietgedaan door het feit dat de Saint Agnese pas na de fontein werd gebouwd.

San Ignazio

Wanneer je de Piazza di Sant’Ignazio di Loyola kun je niet op de San Ignazio heen kijken. Het plein mag dan klein zijn, maar de kerk is echt enorm. Maar van de robuuste buitenkant is aan de binnen in de kerk niets terug te vinden.

Paus Gregorius liet de kerk in 1626 bouwen. Dit deed hij ter ere van Ignatus van Loyola. Deze Sint Ignatus was de stichter van de Societas Jesu, oftewel de Jezuïetenorde. Dat is een religieuze orde geweest die vooral bezig waren met hulp aan de naaste. het grondplan is een Latijns kruis, dus een apsis en twee zijkapellen. In de bouwplannen stond een koepel, maar op aandringen van monniken uit een naburig klooster werd deze uiteindelijk niet gebouwd. De reden hiervoor was dat de koepel het zonlicht uit hun bibliotheek zou weghouden.

Er moest iets in de plaats van de koepel komen en dat werd een trompe-l’oeil. Dit is schilderstijl daardoor het net lijkt of er diepte in een schilderij zit. De quasi-perspectivische schildering in de San Ignazio laat je werkelijk denken dat er weldegelijk een koepel in het plafond zit.

Een ander prachtig kunstwerk in de kerk is het fresco van Andrea Pozzo. Het fresco stelt de opneming van Sint Ignatius in de hemel voor en we zien ook de vier wereld delen uitgebeeld. We komen hier dus weer het symbool voor het verspreiden van het katholieke geloof over de wereld tegen, wat erg belangrijk was in die tijd. Op dit fresco zijn per wereld deel een kenmerkend dier en de presentatieve heilige te herkennen. Voor Europa zijn dat Sint Aloysius en een paard. Azië vertegenwoordigd door Sint Franciscus Xaverius, wie een kameel naast zich heeft. Amerika kende geen presentatieve heilige en is daarom alleen verbeeld door een beer. Ten slotte kun je Afrika herkennen aan Sint Petrus Claverius en een krokodil. Andrea Pozzo voltooide zijn fresco in 1685.

In de zijkappelen zijn de graven van twee jezuïeten te vinden. Johannes Berchmans en Luigi Centurioni zijn begraven in prachtige marmeren tombes.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Hoi dikke.

Leuk dat je de moeite neemt om hier naartoe te surfen.

Niet dat je er veel aan zult hebben. Maar toch LEUK!

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Mijn leven

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen